Federacja Anarchistyczna sekcja Trójmiasto

ZAGROŻENIA WYNIKAJĄCE Z PODPISANIA ACTA

2012-01-25T12:39:00.000-08:00

Czym jest ACTA?

Angielska nazwa to Anti-Counterfeiting Trade Agreement, czyli po naszemu Umowa handlowa dotycząca zwalczania obrotu towarami podrabianymi. Celem tego porozumienia jest uregulowanie sposobów walki z naruszeniami własności intelektualnej. Niestety ACTA pozwala daje też możliwość ścigania osób jedynie podejrzanych o uczestniczenie w procederze obrotu podróbkami.

Teoria liberałów różna niż rzeczywistość

Najprościej jest to ująć następująco. Każdy: pomysł, produkt, wynalazek można opatentować lub obwarować innym prawem, na przykład prawem autorskim autora tekstu. Oficjalnie ma to służyć na przykład temu, aby firma, która np. wymyśliła jakiś lek, mogła odzyskać pieniądze włożone w badania i produkcję. Ale to kłamstwa, ponieważ światowe koncerny medyczne, podobno w obronie praw do czerpania korzyści ze swoich wynalazków, blokują możliwość produko-wania tańszych, często skuteczniejszych leków, leków opartych jedynie na podobnych, a nie identycznych rozwiązaniach. ACTA da im w tym jeszcze większe możliwości

Przykładów na to nie brakuje. W 2002 roku zaczął się proces sądowy, którego podstawą były twierdzenia międzynarodowego koncernu Eli Lilly twierdzącego, że podwarszawska firma Adamed naruszyła jego prawa do ochrony patentowej olanzapiny - substancji czynnej leku na schizofrenię Zyprexa. Mimo braku dowodów, że ukradziono patent oraz istnienia przesłanek wskazujących, że w tym samym czasie dwie różne osoby wpadły na podobne rozwiązanie, sąd wydał wyrok chroniący prawa koncernu, a lek Adamedu nigdy już nie pojawi się na rynku.

W ten sposób zatrzymuje się rozwój leków generycznych (zastępczych), które bardzo często można nabyć za cenę nie wyższą niż 1/3 markowego leku. Czy chęć podpisania ACTA może potwierdzać przypuszczenia, że państwo jest na smyczy wielkiego biznesu? Czy unikanie jednoznacznych odpowiedzi rządu w sprawie ACTA nie należy wiązać z niedawną aferą refundacyjną? Dziś dzięki ACTA międzynarodowe korporacje będą się bogacić naszym kosztem, gdyż ograniczą dostęp do tanich leków. Wszystko wedle rynkowej śpiewki: „Zdychaj albo płać!”

Może zamiast ładować się w kłopoty, lepiej jest brać przykład z Tajlandii, która w 2001 r. zaczęła produkować własne leki generyczne, które podawane są osobom zarażonym wirusem HIV. W ten sposób niemal z dnia na dzień zmniejszono o 75% liczbę osób umierających w skutek zarażenia wirusem i powikłań z tym związanych, a do tego zaoszczędziła 18% procent sumy, której wydawała do tej pory na walkę z tym zagrożeniem.

ACTA w internecie

To nie koniec zastrzeżeń co do tego traktatu. Dzięki ACTA będzie można każdą osobę odłączyć od sieci, a nawet zarekwirować jej sprzęt komputerowy. Nie będą konieczne dowody i prawomocny wyrok sądu. Wystarczy podejrzenie, ze ktoś narusza prawa autorskie. Zgodnie z zapisami ACTA: „Każde państwo przyznaje swoim organom sądowym prawo zastosowania środków tymczasowych bez wysłuchania drugiej strony(...)”. Państwo „(...) przyznaje swoim organom sądowym prawo do podejmowania natychmiastowego działania w odpowiedzi na wniosek o zastosowanie środków tymczasowych i do podejmowania decyzji bez zbytniej zwłoki”. Dzięki takim zapisom wracamy do najciemniejszych czasów totalitaryzmu. A może jest to próba wprowadzenia tylnymi drzwiami doraźnego postępowania karnego, zakazanego w stosowaniu przez Konstytucję poza stanem wojny?

Jakie rozwiązanie?

Jedynym i najlepszym rozwiązaniem jest nie podpisywać traktatu w sprawie ACTA. To jedyne sensowne rozwiązanie i tego oczekujemy od rządu. Innych rozwiązań nie przewidujemy.

Oczywiście rządowi propagandziści twierdzą w mediach, że należy traktat podpisać, ale nie ratyfikować. To wyjście należy określić jako „idiotyzm”, który naraża nas podatników na ogromne koszta, gdyż może to prowadzić do postawienia państwa polskiego przed: Międzynarodowym Trybunałem Sprawiedli-wości, Europejskim Trybunałem Sprawiedli-wości lub innymi trybunałami, które obciążą nas ewentualnymi odszkodowaniami i kosztami przegranych spraw przed.

W czym tkwi szczegół?

Polska jest stroną Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów. Zgodnie z art. 18 i 26 tej konwencji: „Państwo jest obowiązane powstrzymywać się od działań, które udaremniłyby przedmiot i cel traktatu, gdy: podpisało traktat lub dokonało wymiany dokumentów stanowiących traktat z zastrzeżeniem ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia, dopóki nie ujawni, że nie zamierza stać się stroną tego traktatu, lub wyraziło zgodę na związanie się traktatem w ciągu okresu poprzedzającego wejście traktatu w życie, jeśli takie wejście w życie zbytnio się nie odwleka”. Działanie państwa polskiego polegające na tym, że podpisuje traktat i unika jego ratyfikacji lub stosuje inne wybiegi, może być interpretowane jako działanie niezgodne z prawem międzynarodowym.

Minister Boni mówi też, że należy podpisać ACTA i złożyć do tego załącznik z klauzulą jak Polska interpretuje postanowienia ACTA dotyczące Polski. Widocznie minister od administracji i cyfryzacji kiepsko rozumuje pojęcie „wolności słowa”, a do tego słabo zna się na prawie międzynarodowym.

Zgodnie z art. 31 Konwencji o prawie traktatów dla celów „interpretacji traktatu kontekst obejmuje, oprócz tekstu, łącznie z jego wstępem i załącznikami: a) każde porozumienie dotyczące traktatu, osiągnięte między wszystkimi stronami w związku z zawarciem traktatu b) każdy dokument sporządzony przez jedną lub więcej stron w związku z zawarciem traktatu, przyjęty przez inne strony jako dokument odnoszący się do traktatu”. Nie wystarczy więc złożyć załącznika zawierającego polski punkt widzenia, ale ważne jest, aby państwa będące stroną ACTA zgodnie przyjęły naszą interpretację. Nie należy się tego spodziewać, więc zostanie Polsce żmudna procedura składania zastrzeżeń, o ile nie będzie za późno, a same zastrzeżenia są dopuszczane przez traktat. Jak do tej pory, chyba nikt w rządzie tego nie sprawdził, bo i media o tym milczą. Co więcej ACTA jest aktem konstytucyjnym powołanego przez ACTA ciał administra-cyjnego. Tym samym nasze zastrzeżenia będą musiały być zatwierdzone przez organy tego ciała. Brak zatwierdzenia daje nam na dokładkę mamy kolejną i równie żmudną procedurę sprzeciwów do zastrzeżeń. To wszystko pochłonie więc masę czasu oraz naszych pieniędzy.

Czy się to nam opłaca?

W sytuacji, gdy państwo polskie zatrudnia coraz to więcej nowych urzędników, pakowanie się w takie problemy spowoduje przyrost kosztów związanych z zarządzeniem państwem. Koszty te rosną i rosną. Miało być tanie państwo, a mamy studnię bez dna, która nie radzi sobie z zaspokojeniem podstawo-wych potrzeb obywateli. Dlatego właśnie mówimy STOP ACTA!

Maraton pisania listów

2011-12-08T07:30:00.000-08:00

W sobotę 10.12.2011 w godz 9:00 do 17:00 na Wydz. Nauk Społecznych UG, ul. Bażyńskiego 4, sala 304A we współpracy z organizacją Amnesty International Polska, organizowany jest Maraton Pisania Listów.

Ma on na celu podniesienie świadomości Polaków i ich edukację na temat praw człowieka, a także oferuje im unikalną możliwość realnego wpływu na sytuację osób, które cierpią w wyniku łamania praw człowieka.

W tym roku będzie można napisać list między innymi do Kim Dzong-Ila, domagając się zamknięcia obozu pracy Yodok i uwolnienia przebywających tam więźniów politycznych, list wsparcia dla Jabbara Savalana, więzionego studenta z Azerbejdżanu oraz list w obronie Fatimy Hussein Al-Badi skazanej na karę śmierci w Jemenie. Dołącz do obrońców praw człowieka!

Pełna lista więźniów sumienia, w obronie których można będzie napisać list w tegorocznym Maratonie:

http://amnesty.org.pl/maraton2011/index.php/kogo-bronimy/

Wszelkie materiały zapewnia AI więc wystarczy że przyjdziecie i zadeklarujecie chęć pomocy któremuś z podanych więźniów sumienia.

Manifa 2011 Gdańsk: zamiast radykalnej krytyki wpisanie się w dyskurs władzy

2011-03-04T15:37:00.000-08:00

W tegorocznej deklaracji ideowej trójmiejskiej Manify można znaleźć następujące zdanie:

"Życie polityczne wymaga rywalizacji, konfrontacji. Konkurowanie, zdolność do walki o swoje racje wymaga zdecydowania i pewności siebie, a wychowywanie dziewcząt tłumi te zdolności, nic więc dziwnego, że przestrzeń publiczna wiele razy się przed kobietami zamyka, że to pewniejsi siebie, mężczyźni najczęściej, wygrywają" I dalej: "Jednak bez przekonania nas samych, że powinnyśmy uczestniczyć w życiu publicznym, nie bać się sprawowania władzy, przestrzeń publiczna pozostanie dla nas obca i nieprzyjazna"

Uważamy, że kobiety powinny mieć możliwość równego udziału w polityce. Uważamy, że to co niektórzy określają demokracją, a więc oddanie wpływu na nasze życie klasie politycznej będzie bardziej demokracją wtedy, kiedy do tej klasy zaliczać się będą także kobiety. Niestety postulaty środowiska feministycznego w Trójmieście budzą niedosyt. Bierze się on głównie z tego, że takie zdefiniowanie sprawy pomija strukturalny problem jaki podnosi krytyka z perspektywy wolnościowej.Tym problemem jest wyalienowanie wąskich elit politycznych, które stają się samowystarczalne, podejmują decyzje ponad głowami obywatelami, a weryfikacja i możliwość wpływu sprowadza się do wrzucenia raz na cztery lata kartki do urny wyborczej na partyjnego kandydata naznaczonego przez centralę. Zamiast postulatu samorządności, w których prawa i interesy kobiet w pełniejszy sposób mogłyby być realizowane mamy tęsknotę za udziałem w politycznym spektaklu. Zamiast wyjścia poza schemat walki, konkurencji i rywalizacji wyalienowanej klasy politycznej mamy postulat socjalizacji ukierunkowującej dziewczynki na bycie równie bezwzględnymi graczami politycznej sceny jak mężczyźni. Zamiast krytyki hierarchicznych struktur społecznych opierających się na relacjach władzy, mamy jedynie żal za tym, że władza nie jest w rękach kobiet. Wydaje się to krokiem wstecz gdańskiego środowiska feministycznego i wpisuje tak naprawdę postulaty tego ruchu w dyskurs władzy. To smutne, że radykalne postulaty można skanalizować w taki sposób. Tym bardziej to zaskakuje, gdyż w działalności praktycznej uczestniczki ruchu często są animatorkami zmian, mających zwiększyć partycypację obywateli, próbujących wyrywać kawałek po kawałku z rąk polityków wpływ na to, o czym tak naprawdę powinni decydować obywatele i mieszkańcy.

Wciąż zatem aktualne wydaje nam się to, co uczestniczki Federacji Anarchistycznej Trójmiasto mówiły na Manifie rok temu:

"Jesteśmy przeciwne wszelkim hierarchicznym strukturom w życiu społecznym. Wierzymy, że interes kobiet z elit politycznych i gospodarczych nie jest taki sam, jak kobiet zatrudnionych by sprzątać ich mieszkania. Dlatego dopóki samorządność nie obejmie wszystkich sfer życia, w tym sfery pracowniczej zawsze będą istnieć wykluczone i wykluczeni, zdominowani i zdominowane"

Federacja Anarchistyczna Trójmiasto, 5.03.2011

Gdańscy naśladowcy Jerzego Urbana

2011-01-17T11:25:00.000-08:00

Michał Piotrowski, poeta, autor Dirty Danzig, muzyk zespołu Towary Zastępcze i pracownik Biura Prasowego Urzędu Miasta przyznał po tym jak został zdemaskowany przez anarchistów, że przez pół roku anonimowo prowadził bloga niconichbeznich.bloog.pl. Blog ten zajmował się głównie polemiką i szkalowaniem politycznej opozycji w Gdańsku. Celem ataków Michała Piotrowskiego była głównie Grupa Inicjatywna Nic o Nas Bez Nas – grupa walcząca o to, aby nie weszła w życie uchwała o drastycznych podwyżkach czynszów w mieszkaniach komunalnych i aby skreślony został zapis (także broniony na blogu) o możliwości powstania osiedla kontenerowego w Gdańsku.

Antoni Pawlak, szef Michała Piotrowskiego i rzecznik prezydenta Adamowicza tymczasem bronił Michała Piotrowskiego. „Może to zabrzmi górnolotnie, ale chciałbym, żeby było więcej takich urzędników, którzy swoją pracę wykonują z pasją i zaangażowaniem nie tylko od 8 do 16, ale także poświęcają na to swój prywatny czas – mówi”

Przyjrzyjmy się zatem, czego broni Antoni Pawlak, także poeta i dawny opozycjonista.

nazywania Marszu Pustych Garnków, który odwołuje się w nazwie do biedy i wykluczenia społecznego Marszem Pustych Głów, sugerowania, że protestujący mieszkańcy są po prostu głupi i że trzeba przyjść na ich widok „popukać się w czoło”
sugerowania, że uczestnicy Marszu to pijacy - „każdy uczestnik powinien mieć ze sobą coś, na czym będzię mógł wybijać rytm (…) chociaż tradycyjną puszkę po piwie”
nazywania aktywistów bojówką PiS
sugerowania, że aktywiści znajdują się pod wpływem dopalaczy „od czasu zamknięcia sklepów z dopalaczami o natchnienie pewnie (im – przypis autora) trudno”
bazowania na antynarkotykowej histerii i sugerowania, że aktywiści próbują zmienić nazwę grupy na Nic o Nas Bez Jointa
sugerowania, że aktywiści mogą sięgać po przestępcze działania i włamać się mogą Piotrowskiemu na konto bankowe „kto wie co jeszcze mogli zrobić i jakie prywatne dane zdobyć (fakt - nie znam się na tym, ale na wszelki wypadek zmieniłem hasło do konta bankowego i do skrzynki e-mail).”
wykorzystywania, modyfikowania i publikowania zdjęć aktywistów mimo tego, że wizerunek podlega ochronie danych osobowych
prawdopodobnego złamania prawa autorskiego, przez wykorzystywanie zdjęć autorstwa jednego z aktywistów oraz zdjęć z portalu wrzeszcz.info Jeżeli autor/właściciel praw autorskich do tych zdjęć nie wyraził zgody na ich rozpowszechnianiem to działanie takie może być uznane za przestępstwo zagrożone karą grzywny i pozbawienia wolności.

Anonimowe obrzucanie obelgami opozycji politycznej jest działaniem nie licującym z jakimikolwiek standardami etycznymi, które powinny przyświecać działalności urzędników publicznych. Wciąż domagamy się pełnego wyjaśnienia sprawy, która przypomina bardziej sposoby walki politycznej na Białorusi niż dialog społeczny, do którego odwołuje się prezydent Adamowicz. Oczekujemy, że osoby odpowiedzialne za tworzenie bloga jak i wpisów, a także ich mocodawcy poniosą polityczne konsekwencje tego rodzaju działań.

Nazywanie opozycji politycznej chuliganami, zadymiarzami, sugerowanie pijaństwa i bycia inspirowanymi przez obce siły przypomina działania z poprzedniej epoki i kojarzone są przez opinię publiczną ze znienawidzonym za czasów PRL – u rzecznikiem rządu Jerzym Urbanem. Jak widać tego rodzaju inspiracja nieobca jest także współczesnym pracownikom Biura Prasowego Urzędu Miasta Gdańska. Wszystko to odbywa się w mieście kandydującym do miana Europejskiej Stolicy Kultury pod hasłem „Wolność kultury, kultura wolności” i w mieście, którego władze tak chętnie przyznają się do solidarnościowego etosu.

Gdańsk: Michał Piotrowski – urzędnik, poeta, propagandzista

2011-01-12T15:12:00.000-08:00

Pod koniec grudnia media ujawniły, że urzędnicy gdańskiego magistratu w godzinach pracy przesiadują na internetowych forach, pisząc nieprzychylne – a często wręcz obraźliwe – komentarze na temat grup sprzeciwiających się polityce prezydenta Adamowicza. Na celowniku urzędniczych komentarzy znaleźli się przede wszystkim aktywiści Grupy Inicjatywnej „NIC O NAS BEZ NAS”.

http://www.wybrzeze24.pl/gazeta-gdanska-temat-dnia/…

http://wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80271…

Pochodzenie internetowych ataków udało się zlokalizować dzięki śladom pozostawionym przez autorów komentarzy na forum grupy NONBN, na którym użytkownik o pseudonimie Kab w godzinach pracy urzędów szeroko komentował działania grupy przeciwko polityce mieszkaniowej miasta. Kab łączył się z internetem z adresu IP 81.95.206.33 – adres ten należy do Urzędu Miasta Gdańska.

Najprawdopodobniej to również Kab stał za prowadzonym od kilku miesięcy blogiem „Nic o nich bez nich” (http://niconichbeznich.bloog.pl), gdzie na bieżąco opisywał w negatywnym świetle działania aktywistów NONBN oraz innych osób związanych z trójmiejskim środowiskiem anarchistycznym. Na autorstwo Kaba wskazuje zbieżność wpisów na blogu z jego wcześniejszymi komentarzami na forum NONBN, na przykład:

Z forum NONBN:

Z bloga “Nic o nich bez nich”:

“Co ciekawe jednak – są najemcy, którzy dzięki takiej pracy spłacili swoje długi i są zadowoleni z takiej możliwości. Na przykład w sytuacji, w której właśnie stracili pracę, ale mimo to nie chcieli – jak wy to określacie – wpadać w spiralę zadłużenia. Co prawda nie ma ich wielu – większość niestety nawet jeśli nie ma pracy to woli siedzieć w domu i “w spiralę popadać”, niż ruszyć palcem i skalać się pracą. Zwłaszcza że w tym konkretnym przypadku kasa wcale nie wpada do łapki i nie można jej zamienić na płyn wysokoprocentowy, a jedynie ma wymiar wirtualny na jakimśtam koncie, gdzie najemca ma jakiśtam abstrakcyjny dług, który go obchodzi tyle, co porządek na własnej klatce schodowej.”

“W dodatku okazuje się, że są najemcy, którzy dzięki takiej pracy spłacili swoje długi i są zadowoleni z tej opcji, umożliwiającej im uniknięcie – jak to określają anarchiści – spirali zadłużenia. Co prawda nie ma ich wielu – to w skali miasta ledwie kilkandziesiąt przypadków. Większość niestety nawet jeśli nie ma pracy to woli siedzieć w domu i “w spiralę popadać”, niż ruszyć palcem i skalać się jakąkolwiek pracą. Zwłaszcza że w tym konkretnym przypadku kasa wcale nie wpada do łapki i nie można jej zamienić na płyn wysokoprocentowy, a jedynie ma wymiar wirtualny na jakimśtam koncie, gdzie najemca ma jakiśtam abstrakcyjny dług, który go obchodzi tyle, co porządek na własnej klatce schodowej.”

Większość początkowych wpisów na blogu była w mniejszym lub większym stopniu kopiami forumowego dorobku Kaba. Później – w miarę zanikania dyskusji na forum, blog stawał się głównym polem aktywności Kaba, który potrafił umieszczać na nim nawet po kilka wpisów jednego dnia. Pod hasłem „Nic o nich bez nich” pojawił się również film na YouTube zestawiający szereg zdjęć aktywistów NONBN z końcowym hasłem „nie musisz utrzymywać darmozjadów”.

http://www.youtube.com/watch?v=F32h83lAOI8

Działalność Kaba była jedną z bardziej subtelnych form urzędniczej aktywności w Internecie. Na forach lokalnych portali internetowych urzędnicy byli bardziej bezpośredni, pisząc między innymi:

„Anarchistę od radiowozu – ależ tam musiało później śmierdzieć. Pewnie do tej pory nie mogą doczyścić auta….”

„idź sie umyć brudasie spod mostu. Razem z kumplami tak walicie, że już nawet nie czujecie smrodku a może i go polubiliście, ale normalni ludzie nie muszą tego znosić…”

http://www.dziennikbaltycki.pl/forum/watek/…

„Panowie prezydenci! NIe przejmujcie się szczekaniem hołoty. Jako pierwsi podjęliście walkę z nierobami, brudasami i zadymiarzami więc musicie się liczyć z ich wściekłym, ale zabawnie bezradnym ujadaniem. Absolutnie popieram, tak jak każdy normalny gdańszcanin, Wasz program tępienia patologii. Takie akcje pokazują, że jesteście po prostu skuteczni i “szczury” się Was boją.”

„Na Białorusi chłopczyku to byś siedział w pierdlu. Ale pokrzycz sobie czerwona hołoto, pokrzycz”

http://forum.gazeta.pl/forum/w,769,119627613,…

Przytaczane powyżej wpisy wykonano z adresów IP 81.95.206.*. Powyższe fora internetowe nie ujawniają ostatniej części adresu (informacja ta jest dostępna jedynie ich administratorom), jednak szansa, że 2 losowe adresy IP pokrywają się w trzech pierwszych częściach wynosi 0,00006% – można więc przyjąć za pewnik, że wpisy te opublikowano z komputerów Urzędu Miasta Gdańska.

Rzecznik prezydenta Adamowicza Antoni Pawlak, pytany o to czy autorami wpisów i bloga są urzędnicy, nie zaprzeczył, że adres IP 81.95.206.33 należy do Urzędu Miasta i przyznał, że pisanie tego typu „wypowiedzi” w godzinach pracy jest naganne. Gwałtownie zaprzeczył, jakoby takie działania były elementem polityki medialnej magistratu, jednak mimo to nie zapowiedział zidentyfikowania konkretnych osób stojących za wpisami oraz wyciągnięcia wobec nich konsekwencji służbowych.

Kilka dni po publikacji w mediach przytoczonych wyżej materiałów, blog „Nic o nich bez nich” zniknął z sieci, jednak jego bogatą zawartość wciąż można przeczytać w archiwum Google. Wobec obawy, że władze miasta zamiast wyjaśnić sprawę będą starały się ją wyciszyć i zatuszować, postanowiliśmy sami ustalić który z miejskich urzędników jednocześnie pisze na kilku forach internetowych, tworzy filmiki na YouTube oraz aktywnie prowadzi bloga.

Zacznijmy od tego, że – wbrew sugestiom Pawlaka – autorem wpisów nie jest zwykły urzędnik urażony wypowiedziami aktywistów NONBN. Przed pokusą surfowania po Internecie szeregowych pracowników Urzędu Miasta chroni sieciowy filtr, który uniemożliwia im wchodzenie na szereg popularnych stron, w tym również – jak sprawdziliśmy – na stronę Grupy Inicjatywnej „NIC O NAS BEZ NAS”. Ograniczenia takiego nie mają wyżsi rangą urzędnicy oraz pracownicy Biura Prasowego Urzędu Miasta.

Pracownikiem Biura Prasowego UM odpowiedzialnym za politykę medialną dotyczącą m.in. mienia komunalnego jest Michał Piotrowski. To on zajmuje się przygotowywaniem materiałów prasowych wychwalających dotychczasowe osiągnięcia magistratu w kwestii mieszkalnictwa komunalnego oraz opisujących plany „reformy” czynszowej autorstwa wiceprezydenta Macieja Lisickiego – tej, przeciwko której od ponad roku protestują aktywiści NONBN. Co więcej, Piotrowski jest również… bloggerem, współtwórcą popularnego bloga gadugadu.pl. Czy do jego oficjalnego dorobku można dopisać również blog „Nic o nich bez nich”?

Odpowiedź znaleźliśmy w notce biograficznej Michała Piotrowskiego na Wikipedii, a konkretnie w zapisie zmian w niej wykonywanych. Piotrowski – łącząc się w godzinach porannych z adresu IP Urzędu Miasta (81.95.206.33), dwukrotnie (23 listopada i 31 grudnia 2010 roku) dopisywał we własnej notce dodatkowe informacje o swoich osiągnięciach. Jednak kluczowy w rozwikłaniu zagadki blogujących urzędników jest wpis z 15 października 2010 roku.

http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Micha%C5%82_Piotrowski_(poeta)&action=history

Wtedy to o godzinie 19:00 dokonano edycji notki łącząc się z adresu IP 94.78.131.11. Jak się okazuje, z tego samego adresu IP na forum „NIC O NAS BEZ NAS” – również w godzinach wieczornych – zarejestrowano dwóch użytkowników o pseudonimach Joaśka oraz Olek, którzy razem z Kabem byli na forum najbardziej zagorzałymi zwolennikami planowanych podwyżek czynszów. Co ciekawe, przy rejestracji „Joaśki” podano adres email z pseudonimem jodlubek, identyczny z podpisem autora wspomnianego wyżej filmiku na YouTube. Z kolei „Olek” – po serii agresywnych postów wyrzucony z forum – kilka dni później pisał na portalu gazeta.pl (tym razem z pracy, z adresu IP Urzędu Miasta):

„No popatrz – oburza cię to, że władza zamyka usta anarchistom i nie pozwala im wypowiedzenie własnego zdania na obradach rady miasta. a tymczasem na forum na stronie “Nic o nas bez nas” anarchiści robią dokładnie to samo cenzurując niewygodne dla nich posty i banując użytkowników”

http://forum.gazeta.pl/forum/w,769,112941221…

Podsumowując: przedstawione dowody pozwalają stwierdzić, że za dużą częścią internetowej aktywności miejskich urzędników stoi jedna osoba, która kilkukrotnie poprawiała notkę biograficzną Michała Piotrowskiego na Wikipedii – prawdopodobnie sam Piotrowski. Oprócz wykonywania obowiązków wynikających z pracy w Biurze Prasowym Urzędu Miasta Gdańska, pisał on obraźliwe komentarze pod artykułami na lokalnych portalach internetowych, tworzył bloga „Nic o nich bez nich”, obsługiwał trzy konta na forum „NIC O NAS BEZ NAS” oraz stworzył krótki film opublikowany na YouTube. Część z materiałów swojego autorstwa publikował w godzinach pracy z komputerów Urzędu Miasta.

Wobec powyższych informacji apelujemy:

Do trójmiejskich portali informacyjnych – o ujawnienie wszystkich obraźliwych komentarzy pod ich artykułami, zamieszczonych z adresu IP 81.95.206.33 należącego do Urzędu Miasta Gdańska.
Do Michała Piotrowskiego – o ujawnienie z czyjego polecenia była prowadzona kampania internetowych oszczerstw oraz o rezygnację z pracy w UM
Do prezydenta Adamowicza i wiceprezydenta Lisickiego – o zastąpienie urzędniczych kalumni dialogiem ze społeczeństwem.

Za: Nic O Nas Bez Nas - www.niconasbeznas.pl
Federacja Anarchistyczna - www.federacja-anarchistyczna.pl

Gdańsk: Debata na temat osiedli kontenerowych

2011-01-08T09:31:00.000-08:00

5 stycznia w Gdańsku odbyła się wystawa zdjęć i debata na temat osiedli kontenerowych zorganizowana przez Federację Anarchistyczną (FA) i Inicjatywę Pracowniczą (IP) z Trójmiasta i Poznania oraz gdańską Grupę Inicjatywną „Nic o Nas Bez Nas”. Trwający od dłuższego czasu spór pomiędzy środowiskiem anarchistycznym w Gdańsku, a władzami tego miasta, dotyczący polityki mieszkaniowej, szeroko relacjonowany przez lokalną prasę, spowodował, iż na debatę wstawiło się blisko 100 osób. Świetlica „Krytyki Politycznej”, w której odbyło się spotkanie, pękała w szwach. Przyszli działacze różnych organizacji (obok wyżej już wymienionych np. Młodzi Socjaliści), radni PiS i SLD, przedstawiciele organizacji pozarządowych, pracownicy ośrodków pomocy społecznej i zwykli lokatorzy związani z „Nic o Nas Bez Nas”, a także regionalna prasa, która dziś relacjonuje szeroko to wydarzenie.

Prezentacja podzielona była na trzy części. Łukasz Muzioł z „Nic o Nas Bez Nas” oraz FA Trójmiasto, mówił przede wszystkim na temat projektu postawienia kontenerowego osiedla w Gdańsku. Pomysł ten jest ściśle związany z forsowanymi przez rządzącą miastem Platformę Obywatelską zmianami w polityce mieszkaniowej. Pod koniec 2009 roku Rada Miasta podjęła uchwałę, która od 1 stycznia 2011 roku podwyższała stawki czynszowe w lokalach komunalnych z 4 do 10,20 złotego za metr kwadratowy. Rozwiązanie to zakłada, że czynsz będzie naliczany indywidualnie, co ma uchronić najbiedniejszych przed skutkami tych zmian. Działacze anarchistyczni twierdzą jednak, że w praktyce zdecydowaną większość lokatorów, również o tych niskim statusie materialnym, czeka znaczny wzrost opłat za mieszkania. Intencje władz miasta ujawnia jednocześnie forsowany projekt posadowienia osiedla kontenerowego, co również zakłada ww. uchwała. Łukasz Muzioł mówił, że zablokowanie projektu budowy tego typu osiedli socjalnych, godzi w całą antyspołeczną politykę mieszkaniową miasta, które nie będzie miało gdzie pozbyć się lokatorów stawiających opór, albo zwyczajnie tych, którzy utracili zdolność opłat za swoje dotychczasowe mieszkania.

Katarzyna Czarnota z FA Poznań zaprezentowała zebranym wystawę zdjęć i swój projekt dotyczący dokumentacji warunków panujących w osiedla kontenerowych lub o substandardowym charakterze. Na podstawie dokumentacji fotograficznej i zebranych wywiadów z mieszkańcami takich osiedli, stwierdziła, iż osiedla te nie nadają się do stałego zakwaterowania. W wyniku codziennej eksploatacji (pranie, gotowanie itd.) w połączeniu z brakiem wentylacji nawet w nowych kontenerach mieszkalnych powstaje grzyb, rozwarstwiają się materiały. Wilgoć i brak odpowiedniej izolacji powoduje też, iż trudno w nich utrzymać ciepło. Z uwagi na przepisy (zakaz używania otwartego ognia) wszystkie urządzenia i ogrzewanie zasilane są elektrycznie, co powoduje, iż z definicji osoby o niskich dochodach, ponoszą wysokie koszty eksploatacji. Katarzyna Czarnota zwróciła także uwagę na z reguły peryferyjną lokalizację takich osiedli, co utrudnia ich mieszkańcom dojazdy do pracy i korzystania z miejskiej infrastruktury (szkoły, przychodnie, sklepy, punkty usługowe, komunikacja publiczna są oddalone od takich osiedli). Dodatkowo wybiera się szczególnie zdegradowane miejsca (np. w pobliżu składowisk różnych odpadów, torowisk), co dodatkowo piętnuje mieszkańców takich osiedli i wyklucza społecznie.

Jarosław Urbański z Inicjatywy Pracowniczej i FA Poznań, poświęcił kilka zdań strategii wymuszania przez władze lokalne przyzwolenia na budowę takiego typu osiedli. Najpierw twierdzi się, że do kontenerowych osiedli będą kierowane szczególnie uciążliwe osoby, „degeneraci”. Kiedy natomiast opinia społeczna już zaakceptuje takie rozwiązanie, to okazuje się, że większość mieszkańców osiedli kontenerowych to kobiety z dziećmi, osoby starsze i schorowane. Dalej Urbański stwierdził, iż problem ten dotyczy szerokich szerz społecznych i wskazał, że jak wynika z oficjalnych statystyk GUS i Ministerstwa Sprawiedliwości, w ciągu ostatnich 15 lat do opuszczenia swojego lokum zostało zmuszonych szacunkowo ok. 1,5 mln. mieszkańców, każdego bowiem roku do sądów trafia od 30 do 40 tys. pozwów o eksmisje. Siłą (czyli przez komornika) w tym samym czasie wyeksmitowano szacunkowo ok. 400 tys. osób. Liczba „dzikich eksmisji” dokonywanych przez kamieniczników bez wyroków sądowych, nie jest znana.

Urbański wskazał także na fatalne wyniki i negatywne konsekwencje polityki mieszkaniowej Gdańska i Poznania. Oba miasta w ciągu omawianych 15 lat „straciły” ponad 40 proc. swoich zasobów lokalowych (analogicznie 25,5 tys. i 14,9 tys. mieszkań), a wybudowano nowych w omawianym okresie kolejno: 928 i 638 mieszkań. Każdego roku zatem miasta te traciły zdecydowanie więcej mieszkań niż potrafiły wybudować w ostatnich 15 latach, np. w budżetach na 2011 rok Gdańsk planuje sprzedać ok. 1700 mieszkań za kwotę ok. 30 mln. złotych, a Poznań 1000 mieszkań za kwotę ok. 20 mln. złotych.

Zarówno w Gdańsku, jak też w Poznaniu osiedla kontenerowe jeszcze nie funkcjonują. W pierwszym z wymienionych miast powstała szeroka koalicja „Gdańsk bez Kontenerów”, która zamierza złożyć obywatelski projekt uchwały, zmieniający poprzednią uchwałę Rady Miasta z 2009 roku, dopuszczającą budowę kontenerowych lokali. Działacze chcą zebrać 5000 podpisów (potrzebują 2000) przeciwko budowie tego typu osiedli.

Gorąca i ciekawa dyskusja spowodowała, że spotkanie zakończyło się około godziny 22.00. Obecny na spotkaniu radny PiS postanowił przedstawić Radzie Miasta zdjęcia z osiedli kontenerowych zaprezentowane na debacie.

Ci cholerni anarchiści

2011-01-08T09:16:00.000-08:00

Od chwili zaistnienia twórczego fermentu w Trójmieście, którego jednym z przejawów jest działalność lokatorska pod szyldem NONBN, miejscowe władze próbują zabezpieczać się przed nim w różny, czasem zabawny sposób. I tak, od jakiegoś czasu czytelnicy gdańskiej prasy i tematycznych stron internetowych mają możliwość czytać dzieła wiceprezydenta Lisickiego, prezydenta Adamowicza i ich nadwornych propagandzistów, gdzie zamiennie używa się terminów “Nic o Nas Bez Nas” i “anarchiści”. Nijak nie można wytłumaczyć tym PO-litrukom, że w działalność pod szyldem NONBN angażuje się mniej więcej tyle samo osób o poglądach anarchistycznych, co wyznawców udomowionego liberalizmu, etatystycznego konserwatyzmu, demokracji obywatelskiej, a znaleźli by się pewnie w tym gronie także różnej maści socjaliści i libertarianie. W “miastowych” blogach i gadzinówkach NONBN to anarchiści i tyle. Jak wytłumaczyć to uproszczenie?Walka polityczna, jaką urząd miasta Gdańska prowadzi przeciw samoorganizacji lokatorów, wymaga chwytów niesportowych. Jednym z nich jest “szufladkowanie” ruchu. O ileż łatwiej walczyć po prostu z “anarchistami”, niż z “grupą osób o różnych poglądach zainteresowaną zmianą w mieście”. Gdyby wyszło na jaw, że w ruch lokatorski angażuje się wiele osób o różnych poglądach, oznaczałoby to, że źle się dzieje w państwie gdańskim. A przecież dzieje się tak dobrze.

Lata propagandy i indoktrynacji językowej spowodowały zaś, że słowo “anarchiści” nie kojarzy się tak przyjemnie, jak hasło polskiej szlachty “nic o nas bez nas”. W słowniku j. polskiego potocznym znaczeniem słowa “anarchia” jest “bezhołowie, chaos, zamieszanie”. Tu „anarchia” ma działać jak obelga, podobnie jak w starożytnych monarchiach słowo “republikanin”. Wielu osobom “anarchiści” kojarzą się z punkowymi kapelami śpiewającymi o anarchii w latach 80-tych. Dlatego też partyjnego spryciarza bardziej zainteresuje, że na danej pikiecie był ktoś z “irokezem” na głowie, niż, że pojawiło się na niej sto “zwykłych ludzi” w wieku 30-70. Mogłoby się bowiem zdarzyć, że obserwator działań lokatorskich zacznie się z nimi utożsamiać, a to już duże zagrożenie dla niemiłosiernie nam panującej władzy.

Tu jednak kosa trafia na kamień: szufladkowanie działaczy lokatorskich mianem anarchistów może okażać się błędem urzędowych propagandzistów. Lokatorzy mogliby przecież zacząć interesować się, co ich działalność ma z realnym anarchizmem wspólnego, a być może – o zgrozo – zacząć czytywać Abramowskiego, Bookchina, czy anarchistów municypalnych. Bowiem anarchia ma też w słowniku i inne, pierwotne znaczenie: stan bez władzy, sytuację, w której władzę zastępuje inne zjawisko, nazywane różnie – rzeczpospolita przyjaciół, pomoc wzajemna, samoorganizacja, odpowiedzialność, miejskość… Anarchistycznym związkiem nazwał choćby “Solidarność” brytyjski badacz polskiej opozycji lat 80-tych Neal Ascherson, a grupy anarchistyczne takie jak RSA w “solidarnościowym” tyglu usiłowały lansować pomysł zastąpienia czerwonej tyranii Polską Samorządną zamiast kolejnym, tym razem kapitalistycznym, eksperymentem utopijnym. Dużymi osiągnięciami miejskich ruchów anarchistycznych na świecie były koncepcje służące sprawiedliwości i przejrzystości polityki lokalnej, jak demokracja bezpośrednia, referenda okręgowe, czy budżet partycypacyjny – w co bardziej cywilizowanych miastach mniej lub bardziej sprawnie wprowadzone w życie. Wszystko to w zależności od stopnia zaangażowania się w pomysł samych mieszkańców.

Oczywiście powyższe nie oznacza bynajmniej, by trzeba było dołączyć do chóru służbistów miejskich i etykietować rodzący się dopiero ruch lokatorski jako anarchistyczny. Taka łatka jest wszak i niepotrzebna, i niezgodna z prawdą. W sposób naturalny młody gdański ferment lokatorski – podobnie jak organizacje miejskie w Poznaniu, Warszawie czy Wrocławiu – jednoczy ludzi o różnych poglądach, bowiem cel jego działań widnieje w programach różnych nurtów tak lewicy, jak prawicy. Celem tym jest godność życia w mieście i dach nad głową dla każdego, bez konieczności upokarzania się i płaszczenia przed urzędnikami. Jeśli ten cel uda się osiągnąć poprzez samoorganizację środowiska najbardziej zainteresowanego przemianą Gdańska z prywatnego folwarku drobnej garstki potentatów i polityków w samorządną wspólnotę, żadne etykietki – czy to anarchizm, ruch obywatelski czy municypalizm – nie będą nam potrzebne.

Stanisław Jan

Gdynia : BUY NOTHING ON CHRISMAS

2010-12-24T04:30:00.000-08:00

System kapitalistyczny zawłaszcza każde Święto sprowadzając je do jedynego dostępnego modelu: konsumpcji. Szczęście i spełnienie warunkowane jest ilością nabywanych dóbr. Z roku na rok wydłuża się czas nakręcania spirali popytu rynkowego poprzedzającego każde świeckie czy religijne święta. Sytuacja ta dotyczy zwłaszcza Świąt Bożego Narodzenia. Pierwsze dekoracje pojawiają się w sklepach na początku listopada. Święta tracą na znaczeniu w obliczu przedłużanej w nieskończoność "atmosfery świątecznej". Kreowanie konsumpcyjnego modelu obchodzenia świąt sięga lat 30tych ubiegłego wieku kiedy to na zlecenie koncernu Coca–Cola został opracowany obecny wizerunek Mikołaja – czerwony płaszcz i czapka – najbardziej charakterystyczny element stroju Świętego Mikołaja – czerwona czapka z białym pomponem, stała się jednym z komercyjnych symboli świąt Bożego Narodzenia. Boże Narodzenie, Wielkanoc, Walentynki, Dzień Niepodległości wszystkie te święta zostały sprowadzone do jednego: Święta Konsumpcji.

Akcje informacyjne IP w Poznaniu i Gdańsku

2010-12-22T03:11:00.000-08:00

W ubiegłą sobotę i niedzielę odbyły się w Poznaniu i Gdańsku akcje Inicjatywy Pracowniczej w obronie pracowników handlu. Związek wielokrotnie prowadził akcje protestacyjne m.in. przeciwko takim sieciom handlowych jak Tesco, Auchan, Kaufland, Alma Market, Żabka, jak również interweniował w przypadku nadużyć pracodawców w małych sklepach i punktach usługowych czy gastronomicznych. Ostatnia akcja miała charakter informacyjny.

W sobotę o 12.00. akcja informacyjna odbyła się przed centrum handlowym „Stary Browar” Dziesięcioosobowa grupa działaczy Inicjatywy Pracowniczej i Federacji Anarchistycznej rozdała 500 ulotek.

W niedziele o 13.00. w Gdańsku podobna akcja odbyła się przed Realem i Alfa Centrum. Ulotki rozdawano pracownikom i klientom sklepu. W drugim przypadku interweniowała ochrona. Pracownicy ochrony pytali czy związek posiada zgodę dyrektora obiektu na rozdawanie ulotek (na działalność związkową-informacyjną nie potrzeba niczyjej zgody). Bezskutecznie proponowano działaczom opuszczenie obiektu, ale policji nie wezwano. W sumie rozdano ponad 600 ulotek.

Tekst ulotki:
"Okres przedświąteczny to wzmożony ruch w sklepach i punktach usługowych. To czas szczególnie trudny dla pracownic i pracowników tego typu placówek, kiedy normy prawa pracy są często łamane. Dzięki przedświątecznej gorączce sieci handlowe mnożą gigantyczne zyski, co w żadnym stopniu nie przekłada się na pensje zatrudnianych w sklepach sprzedawców.

Według Inspekcji Pracy sytuacja w handlu i usługach miała się ostatnio poprawić, co z pewnością było spowodowane dwoma zasadniczymi czynnikami: spadkiem bezrobocia i protestami pracowniczymi, do jakich doszło 2-3 lata temu w dużych korporacyjnych sieciach handlowych, takich jak np. Tesco. Media zainteresowały się łamaniem praw pracowniczych w takich firmach jak Biedronka. Tym niemniej w 2009 roku Państwowa Inspekcja Pracy wykryła nieprawidłowości w 1/3 placówek handlowych. Rosnące ostatnio bezrobocie, doprowadziło do sytuacji, że ponownie coraz częstsze stają się przypadki wyzysku pracownic i pracowników w handlu i usługach. Pamiętajmy o tym przekraczając dziś próg sklepów i punktów usługowych."

Wybory: czy to jeszcze demokracja?

2010-12-21T02:43:00.000-08:00

Za nami wybory samorządowe, w Gdańsku zakończone reelekcją Pawła Adamowicza i niemal całkowitym zagarnięciem przez PO Rady Miasta. Taki wynik to oczywiście zła wiadomość dla lokatorów mieszkań komunalnych, jednak trudno mówić tu o jakimkolwiek zaskoczeniu. Spójrzmy prawdzie w oczy: przy obecnej dominacji finansowej Platformy, podporządkowaniu Adamowiczowi miejskich instytucji, przychylności “niezależnych” mediów oraz ordynacji wyborczej blokującej lokalne inicjatywy obywatelskie i promującej duże partie, inny wynik był zwyczajnie niemożliwy. Wybory nie były ani wolne, ani uczciwe, ani demokratyczne, co bardzo źle świadczy o stanie naszego społeczeństwa po 20 latach od rzekomego “odzyskania wolności”.

Dobrze, że cały ten wyborczy cyrk dobiegł już końca, bo przez najbliższy czas nie będziemy już musieli oglądać festiwalu hipokryzji, w ramach którego Urząd Miasta kłamie o liczbie zbudowanych mieszkań komunalnych, dziennikarze jak ognia unikają pytania obecnego prezydenta o podwyżki czynszów, sam zainteresowany opowiada, że jego konikiem jest społeczeństwo obywatelskie oraz przypomina, że ma na imię Paweł – z plakatów i z koszulek zaciągniętych na biuściaste blond-licealistki.

Cieszyć może również (choć nie każdego) niska frekwencja, która w Gdańsku wyniosła niewiele ponad 39% – najmniej w całym województwie. Wygląda na to, że większość Gdańszczan zorientowała się, że tegoroczne wybory były zwykłą farsą i postanowiła nie przykładać do niej ręki, niczym w 1985 roku, kiedy to Polska Zjednoczona Partia Robotnicza ze wszystkich sił namawiała do głosowania, a wśród zwykłych ludzi krążyły ulotki z hasłem “Rządzą się sami – niech wybierają się sami! Bojkotuj wybory razem z nami!” Jeśli wziąć pod uwagę frekwencję, okazuje się że ani Adamowicz ani Platforma wcale nie mają silnej legitymacji do rządzenia, uzyskując poparcie odpowiednio 21,02% i 21,50% uprawnionych do głosowania. Na kpinę wręcz zakrawa fakt, że dzięki ordynacji wyborczej w Radzie Miasta zasiądą osoby, które uzyskały… kilkaset głosów.

Efekt jest taki, że przez najbliższe 4 lata rządzić Gdańskiem będą ludzie, którzy reprezentują nie społeczeństwo, a partyjne centrale układające listy wyborcze oraz biznesmenów sponsorujących ich kampanię. Jeśli dodać do tego niemal zupełny zanik samorządowej opozycji, zachodzi obawa, że kierowana neoliberalną ideologią i pozbawiona wszelkiej kontroli ekipa Adamowicza spowoduje jeszcze większe niż do tej pory szkody, za które nam wszystkim przyjdzie drogo zapłacić. Jest tylko jeden sposób, by tego uniknąć: to my sami musimy stać się opozycją wobec tej władzy.

Jako mieszkańcy musimy patrzeć władzy na ręce, wysuwać swoje postulaty i domagać się ich realizacji. Nie dajmy sobie wmówić, że władza wie lepiej od nas na co powinny być wydawane nasze pieniądze. Nie pozwalajmy, by to oni bez pytania decydowali, że zamiast żłobka czy ścieżki rowerowej powstaną kolejne urzędnicze etaty albo zorganizowany będzie bankiet dla radnych i prezydenta. Wreszcie nie dopuśćmy do tego, żeby spowodowana nieracjonalną polityką władz miasta dziura budżetowa była zasypywana ściągniętym z nas w postaci wyższych czynszów haraczem. Nie pozwólmy, by najsłabsi i najbardziej potrzebujący z nas byli traktowani przez miasto jak śmieci, które można wyrzucić do kontenera. Walczmy o godziwy i dostępny dach nad głową dla wszystkich, bo robiąc to walczymy również o demokrację w Gdańsku.

Lisicki nie chce rozmowy o kontenerach

2010-12-21T02:16:00.000-08:00

Niezwykle serio traktuję budowę społeczeństwa obywatelskiego – mówił przed wyborami Paweł Adamowicz i zapowiadał, że jego administracja dołoży wszelkich starań, aby usprawnić proces konsultacji społecznych i lepiej informować mieszkańców o swoich planach. Szumnie zapowiadana budowa społeczeństwa obywatelskiego, która miała być “konikiem” Adamowicza okazała się być cherlawą szkapą, i to już w kilka tygodni po wyborach.

Oto prawa ręka Adamowicza – Maciej Lisicki – otrzymał zaproszenie do uczestnictwa w debacie “Kontener – narzędzie segregacji społecznej?”, na której miałby szansę przedstawić swoje zamierzenia odnośnie budowy w Gdańsku osiedla kontenerowego oraz zastanowić się nad argumentami osób uznających takie plany za niedopuszczalne. Na łamach mediów Lisicki zapewniał, że nie uchyli się od merytorycznej dyskusji, jednak kiedy przyszło co do czego odmówił udziału w debacie zasłaniając się szeregiem niepoważnych wymówek.

Publikujemy całość korespondencji, którą Grupa Inicjatywna Nic o Nas Bez Nas wymieniła z wiceprezydentem Lisickim zapraszając go na debatę:
_________________
Od: NIC O NAS BEZ NAS
Do: Maciej Lisicki
Data: Czwartek, 9 Grudnia 2010 00:19

Szanowny Panie Prezydencie,

Pańskie niedawne wypowiedzi o “patologii, której miejsce jest w kontenerze”, zainspirowały nas do organizacji debaty poświęconej problemowi powstających w całym kraju osiedli kontenerowych. Chcielibyśmy zaprosić Pana do uczestnictwa w panelu dyskusyjnym, gdzie jako niekwestionowany autorytet w tej dziedzinie, mógłby Pan reprezentować opcję prokontenerową, tudzież antypatologiczną.

Mówiąc już zupełnie poważnie, liczymy że zechce Pan przedstawić argumenty przemawiające za budową w Gdańsku osiedla kontenerowego i skonfrontować je z argumentacją osób, które uważają ten pomysł za fatalny. Planowana reforma mieszkalnictwa komunalnego w bezpośredni sposób dotknie kilkadziesiąt tysięcy gdańskich rodzin, więc oczekujemy, że jako wiceprezydent miasta i autor reformy nie uchyli się Pan od publicznej dyskusji na temat jednego z jej najbardziej kontrowersyjnych elementów.

Pamiętamy przedwyborcze zapewnienia prezydenta Adamowicza o tym, że społeczeństwo obywatelskie, konsultacje społeczne i dyskusja z mieszkańcami będą “konikiem” jego administracji w rozpoczynającej się kadencji. Pański udział w naszej debacie pokazałby, że nie były to słowa rzucane na wiatr. W panelu dyskusyjnym zasiądą również przedstawiciele środowiska akademickiego zajmujący się problemami wykluczenia społecznego i bezdomności oraz członkowie organizacji społecznych.

W załącznikach znajdują się szczegóły planowanej debaty, która odbędzie się w dniu 05 stycznia o godzinie 19:00 w Świetlicy Krytyki Politycznej przy ul. Nowe Ogrody 35 (II piętro). W przypadku gdyby mimo wszystko nie chciał Pan lub nie mógł zaszczycić nas swoją obecnością, prosimy o oddelegowanie w zastępstwie kogoś (np. z Biura Prasowego UM), kto przedstawi Pańskie oficjalne stanowisko w sprawie kontenerów.

Bylibyśmy wdzięczni za jak najszybsze potwierdzenie uczestnictwa.

Z pozdrowieniami,

Łukasz Muzioł

Grupa Inicjatywna “NIC O NAS BEZ NAS”
_______________
Od: Biuro Prasowe UMG
Do:
Data: Piątek, 17 Grudnia 2010 15:25

Szanowny Panie!

Jak mam rozumieć to, że ludzie którzy w chuligański sposób wdzierają się na obrady Rady Miasta Gdańska, ludzie którzy na mój widok skandują „Hitler, Hitler”, nagle proponują mi poważną debatę? Jaką mam gwarancję, że proponowana przez Was dyskusja nie przekształci się w demagogiczny wiec miast wymiany argumentów?

Dotychczas udowodniliście Państwo tylko jedno. To mianowicie, że jeśli coś idzie nie po Waszej myśli to lubicie skandować „to jest wasza demokracja”. Ale kiedy to jest dla Was wygodne, chętnie z zasad demokratycznego państwa prawa korzystacie. Na przykład powołując się w pismach do Urzędu Miasta na ustawę o dostępie do informacji publicznej.

Udowodniliście także, iż demagogia jest Waszym ulubionym i jedynym chwytem erystycznym. Trudno uwierzyć, że macie wole poważnej merytorycznej debaty w sytuacji, kiedy zlikwidowaliście forum dyskusyjne na swojej własnej stronie internetowej. Czyżby wypowiedzi, które się tam znalazły były aż tak niecenzuralne?

Nie wiem też, co to jest „Grupa Inicjatywna NIC O NAS BEZ NAS”. Nie wiem też kogo tak naprawdę reprezentuje, kto wchodzi w jej skład i jaki ma status prawny. Wiem kogo ja reprezentuję – w ostatnich wyborach samorządowych głosowało na mnie blisko trzy tysiące mieszkańców Gdańska. A kogo Wy reprezentujecie? Piszecie, że Grupa Inicjatywne to „oddolna i w pełni niezależna inicjatywa mieszkańców Gdańska”. Ilu mieszkańców? Gdzie jesteście zarejestrowani, gdzie jest wasza siedziba, kto jest we Waszych władzach, kto ponosi ewentualna odpowiedzialność prawną? Jakie są Państwa pozytywne dokonania i osiągnięcia? Jakie macie doświadczenie w sprawach społecznych?

Nie uchylam się od merytorycznej dyskusji, ale aby dyskutować muszę mieć uczciwego, rzetelnego i odpowiedzialnego partnera a nie jakiś nieokreślony, pozorny byt. Gdyby organizatorem debaty była na przykład Świetlica Krytyki Politycznej chętnie zarówno ja, jak i Rzecznik Prezydenta Miasta Gdańska weźmiemy udział w takiej dyskusji. Reasumując. Nie mogę zgodzić się na udział w dyskusji organizowanej przez Was z dwóch podstawowych powodów. Po pierwsze nie wiem kogo reprezentujecie, a mam nieodparte podejrzenie, że nikogo. Po wtóre jakakolwiek debata z Wami możliwa jest pod warunkiem, że publicznie przeprosicie mnie za obraźliwe przezwiska. Nie macie chyba ochoty na dyskusję z osobą, która jest dla Was uosobieniem twórcy faszyzmu.

Jeśli zamierzacie Państwo ten list upublicznić to proszę to uczynić bez żadnych skrótów.

Z poważaniem

Maciej Lisicki

Zastępca Prezydenta Miasta Gdańska
_____________________
Od: NIC O NAS BEZ NAS
Do: Maciej Lisicki
Data: Poniedziałek, 20 Grudnia 2010 10:08

Panie Prezydencie,

Ciężko zrozumieć Pańskie zapewnienia o nie uchylaniu się od merytorycznej dyskusji w sytuacji gdy odrzuca Pan zaproszenie na styczniową debatę pt. “Kontener -€“ narzędzie segregacji społecznej”€�, której współorganizatorem jest Grupa Inicjatywna “NIC O NAS BEZ NAS”.

Swoje uczestnictwo w spotkaniu potwierdzili m.in. gdańscy radni, przedstawiciele Uniwersytetu Gdańskiego, Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, Pomorskiego Forum na Rzecz Wychodzenia z Bezdomności, Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Inicjatywa Pracownicza oraz szereg innych osób aktywnie zajmujących się problematyką mieszkalnictwa i wykluczenia społecznego. Obecne będą również lokalne media. W naszej ocenie swoją odmową pokazał Pan brak odwagi oraz szacunku dla osób chcących rozmawiać na istotne dla wielu Gdańszczan tematy.

Podejrzewamy, że prawdziwe przyczyny takiej decyzji są zgoła inne niż te prezentowane w Pańskim liście. Po pierwsze, organizowana konferencja przeczy gębie “zadymiarzy”, którą od wielu miesięcy usilnie próbuje nam Pan przyprawiać. Po drugie, doskonale zdaje sobie Pan sprawę z tego, że rzeczowa dyskusja obnażyłaby słabość demagogicznych argumentów, które prezentuje Pan na łamach mediów w celu podzielenia społeczeństwa i uzyskania akceptacji opinii publicznej dla planów zsyłania ludzi do podmiejskich kontenerów.

W swoim liście stawia Pan ponadto Grupie Inicjatywnej szereg nieprawdziwych bądź niezrozumiałych zarzutów, na przykład taki, że bezczelnie domagamy się przestrzegania ustawy o dostępie do informacji (sic!). Traktujemy takie “argumenty” jako zwykłe wymówki i nie będziemy się do nich odnosić, poza jednym. Otóż pisze Pan:

“Trudno uwierzyć, że macie wole poważnej merytorycznej debaty w sytuacji, kiedy zlikwidowaliście forum dyskusyjne na swojej własnej stronie internetowej. Czyżby wypowiedzi, które się tam znalazły były aż tak niecenzuralne?”

Owszem, zlikwidowaliśmy nasze forum, do czego zmusiła nas seria wpisów zamierzonych wyraźnie na rozbicie dyskusji i sprowadzenie jej do poziomu rynsztoka. Większość takich wpisów wykonano z adresu IP 81.95.206.33, który jak się później dowiedzieliśmy jest w puli adresów używanych przez Urząd Miasta Gdańska. Niestety, w przeciwieństwie do Pana nie dysponujemy etatowymi pracownikami zajmującymi się wypisywaniem bzdur w Internecie, stąd decyzja o zamknięciu forum.

Podsumowując, jest nam niezmiernie przykro że zabrakło Panu odwagi do uczestnictwa w poważnej debacie na temat zagrożeń związanych z planami budowy osiedla kontenerowego w Gdańsku. Pańska decyzja pokazuje, że zapewnienia Pawła Adamowicza o “stawianiu na rozmowę z mieszkańcami” były niczym więcej jak tylko przedwyborczymi obietnicami bez pokrycia. Mimo to, jako że 5 stycznia będziemy jeszcze w nastroju wigilijnym, zostawimy na konferencji puste miejsce dla przedstawiciela miasta, na wypadek gdyby zmienił Pan zdanie.

Z poważaniem,

Łukasz Muzioł

Grupa Inicjatywna “€žNIC O NAS BEZ NAS”

PS. Zgodnie z Pańskim życzeniem naszą korespondencję upublicznimy w całości.
____________________

Oświadczenie FA w/s rozwoju w Polsce energetyki nuklearnej.

2010-12-21T02:13:00.000-08:00

W roku 2008 rząd Donalda Tuska ogłosił rozpoczęcie polskiego programu energetyki jądrowej. To projekt niezwykle kosztowny, a jego zasadność jest więcej, niż wątpliwa.

O rezygnacji z planów jego wdrożenia nie słychać również pomimo wybuchu światowego kryzysu ekonomicznego oraz lawinowo wzrastającego deficytu budżetowego. Uzasadnieniem tego projektu ma być m.in. niedoinwestowanie polskiej energetyki oraz konieczność redukcji CO2 zgodnie z wymogami unijnego paktu klimatycznego z 2008 roku. Jednak te uzasadnienia uważamy za fałszywe.

Ogrom kosztów poniesionych na budowę elektrowni atomowej (EA) sprawi, iż niemożliwe będzie ich racjonalne wydawanie na modernizację linii przesyłowych, istniejących już elektrowni konwencjonalnych, a także na budowę elektrowni niekonwencjonalnych (opartych m.in. na podziemnym zgazowaniu węgla) lub opartych na odnawialnych źródłach energii. Energetyka jądrowa to także uzależnienie od licencjodawców technologii, zagranicznych specjalistów, nielicznych producentów paliwa jądrowego, czy w końcu - od odbiorców odpadów nuklearnych.

Rządowy plan rozwoju w Polsce EA to zatem projekt, który ustawi nasz kraj na pozycji „klienta” uzależnionego od imperialnych mocarstw oraz międzynarodowego kapitału. Plan ten będzie dużym krokiem w stronę utraty niezależności energetycznej. Przyczyni się również do dalszego wzrostu cen energii.

W ramach międzynarodowego podziału pracy, do którego doszło w ostatnich dziesięcioleciach, nastąpiło przeniesienie całych gałęzi produkcji z krajów rozwiniętych do należących do tzw. „trzeciego świata”. Dotyczy to przede wszystkim wszelkich, energochłonnych branży przemysłowych oraz tych o dużym obciążeniu ekologicznym. Większość z krajów rozwiniętych (tzw. „pierwszy świat”) przejęło model gospodarki „pasożytniczej”, opierając swe bogactwo na sektorze finansowym, produkcji własności intelektualnej itd.

Ów pakt klimatyczny i wprowadzone przezeń opłaty emisyjne to nic innego, jak tylko kolejny sposób na transfer bogactwa z rąk biednych do bogatych, przy zwiększeniu i tak silnej już presji na obniżanie płac. Pakt klimatyczny nie uwzględnia również tak podstawowych różnic, jak odrębności klimatyczne: różnic pomiędzy ciepłym klimatem oceanicznym (dominującym w większości krajów Europy Zachodniej), a zimnym, kontynentalnym (jaki panuje u nas) i związku z tym - różnego zapotrzebowania na energię cieplną.

Oficjalnie, pierwsza elektrownia atomowa ma ruszyć w Polsce w roku 2020, lecz termin ten jest nie realny nawet dla lobbystów z Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej. Dla porównania: Finlandia to kraj, który szczyci się o wiele większą kulturą technologiczną, a mimo to oddanie do użytku budowanej tu, bardzo podobnej pod względem konstrukcyjnym elektrowni jądrowej w Olkiluoto opóźniło się już o cztery lata, a koszta poniesione na ten cel wzrosły dwukrotnie. Wnioski nasuwają się same. Uruchomienie EA w Polsce nastąpi nie wcześniej niż w roku 2025, przy czym będzie można z niej otrzymać tylko 6% prądu. 90% nadal będzie uzyskiwane z węgla, lecz nakładanie przez Unię Europejską kar za nadmierną emisję CO2 rozpocznie się już od 2013 roku. Uważamy zatem, że swoista presja klimatyczna i ekologiczna jest oparta na fałszywych przesłankach.

Tak więc choćby tylko z tych powodów sprzeciwiamy się pomysłom budowy w Polsce elektrowni atomowej. Deklarujemy też pełne poparcie dla aktywności Inicjatywy AntyNuklearnej (IAN) i wzywamy do czynnego wsparcia jej działań.

Federacja Anarchistyczna

grudzień 2010 roku

Atomowy autobus w Gdańsku

2010-12-12T11:54:00.000-08:00

Gdańsk był ostatnim przystankiem na trasie „Atomowego autobusu – mobilnego laboratorium”, projektu mającego „pogłębiać wiedzę na temat energetyki nuklearnej”. W trakcie trwania projektu na Politechnice Gdańskiej, ubrani w białe kombinezony ochronne aktywiści i aktywistki sprzeciwiający się budowie elektrowni atomowych w Polsce rozdawali ulotki informacyjne przedstawiające argumenty przeciwników.

Mimo że, projekt w oczywisty sposób propaguje budowę elektrowni atomowych, wspierany jest przez „PGE Energia Jądrowa”, a patronat objęło Ministerstwo Gospodarki, to jego uczestnicy starali się odgrywać rolę „bezstronnych ekspertów” zarówno podczas prezentacji jak i w trakcie późniejszej „debaty”. Protestujących próbowano zakrzyczeć po czym siłą wyrzucić z sali gdzie prowadzone były prezentacje (jeden z pracowników uczelni oświadczył wtedy, że "Hitler zrobiłby z nimi porządek"). Dopiero gdy pozbycie się gości okazało się niemożliwe pozwolono im zająć kawałek przestrzeni i rozdawać ulotki.

Najbardziej zdumiewającym jednak elementem projektu była "debata". Nie dość, że nie zaproszono na nią żadnych przedstawicieli organizacji pozarządowych - jedynymi prelegentami byli zwolennicy (!), to na dodatek pierwszy prelegent przypomniał, że decyzja o budowie w zasadzie zapadła i że w sumie to nie ma już sensu o tym rozmawiać. W związku z tym zaproponował wyjście poza schemat debaty „za czy przeciw” i skupienie się na kwestiach tego typu, w jaki sposób zrekompensować mieszkańcom budowę elektrowni. Innymi słowy mieliśmy rozważać, czy lepiej zbudować przyszłym sąsiadom elektrowni aquapark czy lodowisko. Argumenty przeciw padały wyłącznie w formie pytań z sali, na które niestety osoby prowadzące spotkanie najczęściej unikały odpowiedzi. Szczególnie przedstawiciel władz wojewódzkich wypadł fatalnie, bo zamiast odpowiedzieć na szereg istotnych wątpliwości próbował udowodnić niekompetencję pytających.

Na argument ze strony aktywistów, że debata i rozmowa na temat energii jądrowej powinna poprzedzać decyzję rządu o budowie, a nie odbywać się „po fakcie”, przedstawiciel Urzędu Marszałkowskiego stwierdził, że demokracja nie jest ustrojem idealnym i przecież o kwestię np. wojskowości też obywateli się nie pyta. Można to tylko skwitować tym, że rząd jak i broniący jego stanowiska przedstawiciele urzędu marszałkowskiego konsekwentnie pokazują, że arogancka władza skłonna jest podejmować ponad głowami obywateli nawet tak kontrowersyjne i kosztowne dla podatników decyzje, jak budowa elektrowni atomowej.

Argumenty przeciwników budowy elektrowni atomowych znajdują się na stronie Inicjatywy Antynuklearnej.

A oto ulotka jaką rozdawano podczas wydarzenia

Wiec antyatomowy w Gdańsku

2010-07-25T06:45:00.000-07:00

W czwartek 22 lipca odbył się wiec antyatomowy zorganizowany przez Fundację Eko-Unia, Fundację Nasza Ziemia oraz Inicjatywę Antynuklerną. W wiecu wzięli także udział uczestnicy Federacji Anarchistycznej Trójmiasto. Wiec poprzedzony był wręczeniem petycji wojewodzie pomorskiemu. Niektóre powody dla których sprzeciwiamy się budowie elektrowni jądrowej są następujące:

KOSZTY - przemysł nuklearny funkcjonuje dzięki wielomiliardowym subwencjom i powiązaniom z sektorem zbrojeniowym. w praktyce oznacza to, przeznaczanie mniejszych nakładów na energetykę zieloną i pochodzącą ze źródeł odnawialnych.
wybudowana elektrownia jądrowa dostarczy 1,3% energii podczas gdy wobec Unii Europejskiej zobowiązani jesteśmy do produkowania 15% energii ze źródeł odnawialnych do 2020 roku

GROŹNE DLA ŻYCIA ODPADY - w żaden sposób nie da się ich utylizować, a składowanie ich (odpadów nisko i średnioradioaktywnych) będzie obciążeniem dla przyszłych pokoleń. Z kolei odpady wysokoradioaktywne muszą być chłodzone 24 godziny na dobę przez tysiąc lat.

OCHRONA KLIMATU - energochłonne procesy związane z górnictwem uranu, transportem, składowaniem odpadów nuklearnych powodują emisję gazów cieplarnianych. Względne korzyści, które mogłyby powstać przy niemożliwej do zagwarantowania bezawaryjności elektrowni są likwidowane przez szkody wywołane emisją gazów.

ZAGROŻENIA TOTALITARYZMEM - energetyka nuklearna tworzy scentralizowany system i prowadzi do skupienia władzy w rękach wąskiej elity. Względy bezpieczeństwa są pretekstem do rozbudowy aparatu agenturalno - policyjnego i zaostrzania mechanizmów społecznej kontroli.

WIĘCEJ NA STRONACH INICJATYWY ANTYNUKLEARNEJ

Urząd Miasta Gdańska przeznaczony do rozbiórki

2010-07-23T07:46:00.000-07:00

W odpowiedzi na przeprowadzoną dnia 13.07 na wniosek Gdańskiego Zarządu Nieruchomości Komunalnych ewikcję skłotu znajdującego się w pustostanie przeznaczonym do rozbiórki, aktywiści i aktywistki FA przeprowadzili akcję ogrodzenia taśmą Urzędu Miasta Gdańska oraz umieszczenia na urzędzie tablicy informującej o planowanej rozbiórce budynku. Aktywiści spotkali wychodzącego z budynku rzecznika prezydenta Adamowicza - Antoniego Pawlaka, któremu przedstawili, co myślą o polityce mieszkaniowej miasta. Przechodniom rozdawano pismo Ulica, poświęcone tej problematyce, a cała akcja zakończyła się usuwaniem taśmy przez ochroniarza urzędu oraz interwencją policji, która ograniczyła się tym razem jedynie do spisania aktywistów.

Pismo "Ulica" do pobrania

Video z czyszczenia Lisickiego

2010-07-20T10:00:00.000-07:00

Pokazowa akcja wiceprezydenta miasta Macieja Lisickiego polegajaca na straszeniu ulicznych kupców polaniem wody ze szlaucha (!) została przerwana w chwili, gdy grupa uczestników Federacji Anarchistycznej odwdzięczyła się skromnie samemu pomysłodawcy akcji.

MATERIAŁ VIDEO ZE ZDARZENIA

Prezydent Lisicki zmoczony!

2010-07-16T00:50:00.001-07:00

W piątek 16 lipca rano aktywiści Federacji Anarchistycznej s. Trójmiasto postanowili wesprzeć urzędników i władze miasta Gdańska polewających wodą chodniki.
Chcemy pokazać, że władza może współpracować z obywatelami, że los cierpiących na upały nie jest nam również obcy. Dostrzegliśmy niesprawiedliwość w tym, że tylko handlarze są polewani wodą, podczas gdy prezydent Lisicki zmagać się musi bezlitosnym upałem i nikt nie chce zatroszczyć się o komfort jego ciężkiej pracy.

Na szczęście wysiłki FA Trójmiasto pozwoliły przezwyciężyć tą niesprawiedliwość, a spontaniczny czyn społeczny aktywistów pozwolił zaznać uroków schłodzenia prezydentowi Lisickiemu.

Odnosimy jednak wrażenie, że szereg dotychczasowych decyzji mogło być podejmowanych w upale, stąd troska o komfort pracy władz miasta, w tym miłościwie nam panującego prezydenta Adamowicza stanie się odtąd naszym nadrzędnym celem. Schłodzenie rozgrzanych umysłów może doprowadzi władze miasta Gdańska do prowadzenia polityki, która będzie służyć mieszkańcom, a nie deweloperom i przedstawicielom wielkiego biznesu. Zimna woda może w końcu skutecznie wybije z głowy prezydenta Adamowicza i jego kliki marzenie o mieście, w którym znajdują się tylko salony telefonii
komórkowych i oddziały banków, w którym nie plącze się zbędny element, jak drobni sprzedawcy i nieładnie ubrani mieszkańcy. Może zimna woda wybije z głowy marzenia o mieście w którym nie ma drobnych sklepów spożywczych, doprowadzonych do ruiny podwyżkami czynszów, a ubodzy mieszkańcy mieszkają w kontenerach na przedmieściach.

Rozumiemy, że rozgrzany umysł prezydenta Adamowicza i jego pomocników doprowadził ich do wniosku, że sprzedającą kwiaty staruszkę należy przepędzić polewając wodą. Rozumiemy, że zmęczenie upałem nie pozwala dostrzec, że taki sam handel, z jakim walczą zaciekle miejscy urzędnicy prowadzony jest z błogosławieństwem miasta w ramach Jarmarku św Dominika. W trakcie jego trwania ma miejsce niesamowite przeobrażenie i stragany o podobnym standardzie estetycznym i podobnym asortymencie do tych, z którymi dziś się walczy, stają się z dnia na dzień turystyczną atrakcją. Ta sama handlarka kwiatami i sprzedawczyni baterii za kilka tygodni przyciągać będzie rzesze turystów pod warunkiem, że zapłaci haracz spółce organizującej Jarmark, haracz który potem zasili miejską kasę. Tego rodzaju hipokryzję zamierzamy piętnować.

Ponadto, jako że woda w Gdańsku znajduje się w gestii firmy Saur Neptun Gdańsk sponsorującej jubileusze i kampanie prezydenta Adamowicza, dostrzegamy jego troskę o to, żeby jej zużycie było jak największe. Hojne wykorzystywanie wody dla przepędzania handlarzy na pewno zostanie docenione przez donatorów Adamowicza. My również dostrzegamy ten uroczy gest dbałości o czystość miasta i komfort sprzedających, i mimo groźby nadchodzącej suszy, doceniamy, że co jak co, ale władza w Gdańsku potrafi zadbać o komfort obywateli!

Dlatego w podzięce, postanowiliśmy zadbać o komfort pracy władzy. Zimna woda dla wszystkich, nie tylko dla handlarzy!

Materiał video ze zdarzenia opublikujemy w przeciągu trzech dni.

Śniadania anarchistyczne - inauguracja

2010-04-28T15:41:00.000-07:00

Serdecznie zapraszamy na pierwsze z serii plenerowych Śniadań Anarchistycznych, które odbędzie się w poniedziałek 3 maja w bliżej nieokreślonym fragmencie wrzeszczańskiego lasu. W planie jedzenie, picie, zabawy, upajanie się wiosną oraz dyskusje o kapitalizmie, anarchii i o dupie Maryni. Specjalnym punktem programu będzie debata nad zagadnieniem wpływu kochanek króla Stasia na kształt Konstytucji 3 maja.

Dla osób nie związanych z Federacją Anarchistyczną poniedziałkowe Śniadanie będzie okazją do zaobserwowania żywych anarchistów w nietypowej dla nich sytuacji: otóż zamiast konstruować prymitywne bomby lub drukować równie prymitywne podróbki czeków podróżnych, będą siedzieć na kocykach jedząc kanapki i popijając herbatkę z termosu w kwiatki. Kto wie, być może niektórym szczęśliwcom uda się nawet zamienić parę słów z przedstawicielami tego hermetycznego środowiska.

Prosimy przynieść ze sobą koce, jedzenie, napoje (alkoholowe wyłącznie z umiarem) oraz frisbee jeśli ktoś posiada. Na miejsce Śniadania wyruszymy w poniedziałek, 3 maja, punktualnie o godzinie 11 spod głównego wejścia do Galerii Manhattan w Gdańsku-Wrzeszczu.

Do zobaczenia!

Rzeczpospolita Totalitarna

2010-04-17T08:43:00.000-07:00

Zdawałoby się iż czasy tropienia, szpiegowania i inwigilacji opozycyjnych grup politycznych to w Polsce przeszłość. Nic bardziej mylnego. Od około trzech miesięcy aktywiści i aktywistki Federacji Anarchistycznej sekcji Trójmiasto oraz działacze Inicjatywy Pracowniczej są nachodzeni i niepokojeni przez śledczych Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Policji. Szczególnie szokuje sposób w jaki się to odbywa - sposób, który jest sprzeczny z oficjalnie propagowaną wizją demokratycznego państwa prawa. Metody działania spadkobierców dawnych esbeków niczym nie odbiegają od ich pierwowzoru. Nie można inaczej określić najścia kilku funkcjonariuszy ABW miejsca zamieszkania aktywistki, zastraszenia całej rodziny, a także sugerowania powiązań terrorystycznych. Do tego dochodzi szarganie opinii wśród sąsiadów i znajomych, bo przecież Policja nie wypytuje o przyzwoitą osobę. Ale najścia to dopiero początek.

Zaczynają się połączenia telefoniczne z zastrzeżonych numerów, propozycje spotkania. Podczas takich spotkań padają propozycje współpracy z agencją, wypytywanie o grupę, a wszystko wieńczy prośba o zachowanie tajemnicy i nie informowania kogokolwiek o odbytej rozmowie. Czym różni się owa „robota” od tak szeroko piętnowanej dziś przez polityków i media, agenturalnej działalności sprzed lat?

Jeśli takie działania nie wystarczają, aby zastraszyć aktywistów, smutni panowie odwiedzają kolejnych działaczy. Domagają się możliwości wejścia do mieszkania bez nakazu, wypytują sąsiadów sugerując działalność kryminalną osób, którymi są zainteresowani, narażając owe osoby na utratę zaufania, czy ryzyko wypowiedzenia umowy najmu mieszkania. Aż strach pomyśleć, co będzie się działo dalej z opozycją jeżeli odważy się ona jeszcze bardziej przeciwstawiać władzy. Jakie będą kolejne kroki aparatu państwowego? Prewencyjne zatrzymania? Najścia w miejscach pracy? Niewyjaśnione zaginięcia?

Nagłe zainteresowanie aktywistami i aktywistkami przez ABW i policję mają związek czasowy z naszymi wizytami na Radzie Miasta Gdańska i nagłaśnianiem spraw związanych z podwyżkami czynszów oraz zadłużaniem miasta przez rządzących nim partyjniaków. Tymczasem od roku 1989 publicyści, socjolodzy i badacze społeczni wskazują na stosunkowo niskie zainteresowanie Polaków sprawami publicznymi i erozję społecznego zaufania, które to czynniki uniemożliwiają budowanie prawdziwego społeczeństwa obywatelskiego. Taki stan rzeczy musi najwyraźniej leżeć w interesie rządzących, skoro państwowy aparat represji wymierzany jest w kolejnych aktywistów zainteresowanych wpływem na rzeczywistość społeczną. Rozrost w Polsce instytucji, które mają uprawnienia śledcze, które mogą podejmować działania operacyjne wobec obywateli, przyznawanie tym instytucjom kolejnych uprawnień, wskazuje na to, że zamiast społeczeństwa obywatelskiego buduje się państwo policyjne oraz tworzy atmosferę strachu i podejrzeń.

Nie damy się zastraszyć, a na każdą próbę zamykania nam ust odpowiemy zwiększoną aktywnością. Dość represji za poglądy i działalność społeczną!

Próby zastraszenia członków trójmiejskiej Federacji Anarchistycznej:

29 listopada zeszłego roku członkowie gdańskiego kolektywu Jedzenie Zamiast Bomb zostali bezpodstawnie spisani przez Policję. Powodem była (jak przyznał jeden z funkcjonariuszy) planowana na ten sam dzień pikieta FA pod konsulatem holenderskim.
W trakcie rzeczonej pikiety kilku nieumundurowanych osobników podających się za policjantów (lecz wyglądem i zachowaniem bardziej przypominających bramkarzy z trójmiejskich dyskotek - patrz zdjęcie) filmowało aktywistów ręczną kamerą. Na żądanie okazania legitymacji służbowych odpowiedzieli stekiem wyswisk, między innymi zdaniem "Ze śmieciami jestem na Ty".
12 lutego siedmiu (!) funkcjonariuszy ABW naszło miejsce zamieszkania jednej z aktywistek i nastraszyło domowników opowieściami o jej rzekomych związkach z międzynarodowym terroryzmem. Samej zainteresowanej nie było w tym czasie w domu.
Dzień później ta sama osoba została pod pretekstem rozmowy o skradzionym jej telefonie poproszona o spotkanie w jednej z sopockich kawiarni. Podczas rozmowy funkcjonariusz ABW zaproponował aktywistce tajną współpracę, która miała polegać na informowaniu o działaniach FA.
31 marca funkcjonariusz Policji złożył wizytę w miejscu zameldowania jednego z aktywistów (osoba ta obecnie tam nie mieszka) i grożąc konsekwencjami prawnymi wymusił jego numer telefonu. Następnie zadzwonił pod ten numer i wypytywał o jedną z akcji FA. Zażądał również podania obecnego adresu zamieszkania twierdząc, że chce dostarczyć wezwanie na przesłuchanie w charakterze świadka. Nie otrzymał go.
Kilka dni później nieumundurowany osobnik podający się za policjanta pojawił się u wspomnianego aktywisty (nie wiadomo skąd ostatecznie uzyskano adres), jednak nie zastał go w domu. „Policjant" zapukał do sąsiadów i sugerując, że w tym domu odbywają się libacje alkoholowe oraz zażywane są narkotyki, próbował uzyskać informacje na temat aktywisty. Usłyszał jedynie, że osoba której szuka jest znana z awersji do wszelkich używek (w tym alkoholu).
1 kwietnia umundurowany funkcjonariusz Policji podający się za dzielnicowego zadzwonił do drzwi innego z aktywistów domagając się wejścia do mieszkania celem przeprowadzenia przesłuchania. Po odmowie wpuszczenia do mieszkania i zażądaniu przedstawienia wezwania na przesłuchanie, policjant stwierdził, że „w takim razie będziemy rozmawiać inaczej".

Pamięci Szarego

2010-03-31T11:21:00.000-07:00

odszedł Człowiek...
...Człowiek skromny... o wielkim sercu...
Robotnik... Towarzysz... Przyjaciel...
Federacja Anarchistyczna Sekcja Trójmiasto pragnie wyrazić swe głębokie współczucie najbliższej Rodzinie, bliskim i przyjaciołom Marcela Szarego, niestrudzonego działacza O.Z.Z. Inicjatywa Pracownicza, który walcząc z chorobą do ostatnich dni, do samego końca walczył o godność i poszanowanie dla robotników.

rozbrat zostaje!

2010-03-31T11:15:00.001-07:00

26 marca 2010 miała odbyć się druga licytacja poznańskiego skłotu Rozbrat. Do licytacji jednak nie doszło gdyż potencjalni chętni na zakup działki, na której powierzchni znajduje się niezależne centrum kultury wycofali się. Dlaczego? Pierwsza teza zakłada iż cena gruntu była zbyt wysoka (choć po pierwszej licytacji i tak drastycznie obniżona), druga natomiast - poparta wypowiedzią przedstawiciela jednego z biur nieruchomości - mówi o obawach związanych z wykupieniem działki na której funkcjonuje Rozbrat.

Naszym zdaniem bardziej realna jest opcja druga. Deweloperzy, inwestorzy potencjalni kupcy Rozbratu przestraszyli się tego co mogłoby się wydarzyć jeśli doszłoby do ewikcji skłotu Przedsmakiem tego na co gotowi są mieszkańcy, aktywiści i przyjaciele Rozbratu była demonstracja, która odbyła się 20 marca. Ponad półtorej tysiąca uczestników zebranych w większości w czarnym bloku przemaszerowało ulicami Poznania. Skandowano hasła przypominające urzędnikom, deweloperom i kapitalistom gdzie jest ich miejsce. Podczas demonstracji wyraźnie zaznaczono że miasto to nie firma, a protestujący nie walczą jedynie o Rozbrat lecz o możliwość podejmowania decyzji dotyczących ich losu w ich mieście (a właściwie miastach).

Problem całkowitego podporządkowania mieszkańców decyzjom partyjnych prominentów nie jest tylko i wyłącznie problemem Poznania. Dotyczy on także Gdańska, dlatego Trójmiejska sekcja Federacji Anarchistycznej rownież wzięła udział w obronie Rozbratu i godności mieszkańców, spychanych na coraz dalszy plan we własnych miastach. Maszerowaliśmy pod hasłem „najpierw człowiek, potem zysk”, które niestety nie jest oczywiste dla tych, którzy dziś mienią się samorządowcami.

Rozbrat zostaje!
Walka trwa nadal!

Spotkanie w Radzie Miasta

2010-03-22T21:18:00.001-07:00

11 marca trójmiejska sekcja Federacji Anarchistycznej wzięła udział w rozmowach z przedstawicielami władz Gdańska. Spotkanie dotyczyło planowanych na przyszły rok drastycznych podwyżek czynszów w mieszkaniach komunalnych i dobitnie pokazało, że obecna polityka miasta ma się nijak do faktycznych oczekiwań mieszkańców oraz to, jak niesamowicie aroganccy są neoliberałowie rządzący dziś Gdańskiem. Zapraszamy do przeczytania relacji z rozmów.

Podwyżka, czy "regulacja"?

W Radzie Miasta przyjęła nas liczna reprezentacja urzędników miejskich, na czele z prezydentem Maciejem Lisickim i przewodniczącym Rady Bogdanem Oleszkiem. Przestronna sala, multimedialna prezentacja, zaproszeni przedstawiciele lokalnych mediów - wszystko miało sprawiać wrażenie, jakoby władza w Gdańsku otwarcie i bez oporów chciała konsultować z mieszkańcami swoje posunięcia. Nic bardziej mylnego. Po pierwsze trzeba sobie zdać sprawę, że do spotkania wcale nie doszłoby, gdyby nie nasze akcje na kilku ostatnich sesjach Rady Miasta, podczas których wymusiliśmy na urzędnikach obietnicę dyskusji. Po drugie, spotkanie to nie było żadną konsultacją, gdyż Lisicki już na samym początku zakomunikował, że podjęte w sprawie czynszów decyzje nie będą zmienione.

Po tym jakże zachęcającym do dalszej dyskusji wstępie przedstawiciele miasta rozpoczęli swoją prezentację, podczas której usilnie starali się udowodnić, że planowane podwyżki wcale podwyżkami nie są. Otóż według prezydenta Lisickiego są one jedynie "regulacją", a nawet "obniżką"! Posługując się zręcznymi manipulacjami urzędnicy udowadniali, że najubożsi mieszkańcy zapłacą mniejszy czynsz niż obecnie, a progi, od których obowiązywać będą ulgi dochodowe są na podobnym poziomie jak w innych miastach Polski. Oczywiście pomijali przy tym kluczowe fakty: planowana stawka bazowa, od której będą liczone ulgi jest na poziomie o wiele wyższym niż w innych miastach (10,20zł za metr kwadratowy, podczas gdy w Warszawie jest to 6,00zł), natomiast grupa osób, która po zmianach będzie miała szansę zapłacić mniej niż obecnie jest właściwie ograniczona do mieszkańców samej starówki i to zarabiających poniżej 500zł na osobę. Wszyscy pozostali zapłacą zdecydowanie więcej, a w niektórych przypadkach podwyżki sięgną 200%!

Przykręcanie śruby lokatorom

Jako że prezentacja przedłużała się i osiągała poziomy absurdu, na których Adamowicz i Lisicki jawili się jako obrońcy najuboższych, przedstawiciele FA zażądali jej zakończenia i przeszli do zadawania przygotowanych pytań. Chcieliśmy dowiedzieć się przede wszystkim na jakiej podstawie miasto ustaliło stawkę czynszową i progi dopłat, czy dokonano jakichkolwiek szacunków tego, ile osób załapie się na dopłaty, ile osób nie nie będzie w stanie zapłacić czynszu, jak zmienią się wpływy do kasy miejskiej i na co zostaną przeznaczone ewentualne wyższe dochody. Odpowiedzi wprawiły nas w osłupienie.

Okazuje się, że stawka 10,20zł za metr kwadratowy została wybrana ponieważ... ustawa ustawa o ochronie praw lokatorskich narzuca jej górny limit, a prezydent Lisicki "gdyby mógł, ustaliłby jeszcze wyższą"!! Co więcej, urzędnicy miejscy nie przeprowadzili żadnych wiarygodnych analiz tego, ile gospodarstw domowych załapie się na zniżki, ani ilu grozi wpadnięcie w spiralę zadłużenia, a co za tym idzie utrata mieszkania. Usłyszeliśmy jedynie, że "dowiemy się, gdy nowe przepisy wejdą w życie", co oznacza tyle, że włodarze miasta przeprowadzą eksperyment na żywym organizmie, po czym sprawdzą czy pacjent przeżył.

Słuchając Lisickiego zdaliśmy sobie sprawę, że mamy przed sobą człowieka kompletnie oderwanego od rzeczywistości, który nie widzi nic poza liczbami i wskaźnikami ekonomicznymi, a w szczególności nie widzi kryjących się za tymi liczbami ludzkich dramatów. Oczywiście sam zainteresowany "uważa się za dobrego człowieka" i przekazał nam porady dla osób nie radzących sobie z opłacaniem czynszu. Jednemu z naszych aktywistów, który pracuje za najniższą krajową pensję (co według przyjętych progów dochodowych klasyfikuje go jako osobę zamożną bez prawa do jakichkolwiek ulg) prezydent zaproponował zamianę mieszkania na mniejsze. Kiedy okazało się, że cieżko zamienić na mniejszą 18-metrową kawalerkę, nasz kolega usłyszał, że "zawsze może znaleźć lepiej płatną pracę".

Dalej było już tylko gorzej. Temperatura dyskusji wzrosła, gdy aktywistom udało się wykazać nonsens większości powodów, którymi Urząd Miasta uzasadnia podwyżki. Nie ma żadnych gwarancji, że wyższe wpływy do budżetu miasta zostaną przeznaczone na remonty mieszkań. Nie ma przyczyn by sądzić, że - jak twierdzi miasto - podwyżki zmuszą najbogatszych do wykupienia mieszkań, bo czynsz i tak będzie niższy niż na wolnym rynku. Przeciwnie, zmiany najmocniej uderzą w najuboższych, z których wielu nie będzie w stanie utrzymać swoich mieszkań. Wreszcie, bzdurą jest twierdzenie, ze dzięki ulgom miasto będzie w stanie oszacować realne dochody lokatorów w mieszkaniach komunalnych i zorientować się, ilu z nich stać byłoby na mieszkanie np. w TBS-ach, skoro nawet osoby zarabiające najniższą pensję krajową nie załapią się na żadne ulgi, więc nie będą deklarować dochodów.

Kamienne serca

W odpowiedzi na takie argumenty przedstawiciele miasta potrafili pokazać jedynie argesję. Lisicki pokrzykiwał, oskarżał nas o brak kompetencji, zaś Oleszek pozwalał sobie na wycieczki personalne. Usłyszeliśmy między innymi, że "jeśli nie podoba nam się polityka obecnych urzędników, to możemy iść do wyborów i zagłosować na partie socjalistyczne".

Całe spotkanie trwało ponad dwie godziny. Nie doszło do zbliżenia stanowisk w sprawie podwyżek czynszów, bo do takiego zbliżenia dojść nie mogło. Włodarze Gdańska okazali się być do szpiku kości przesiąknięci neoliberalnym podejściem do zarządzania miastem, w myśl którego potrzeby mieszkańców muszą ustąpić pierwszeństwa wskaźnikom ekonomicznym. Trzeba jednak przyznać, że poziom ich arogancji i oderwania od codziennej rzeczywistości, z którą zmagają się Gdańszczanie zdecydowanie przekroczył nasze oczekiwania.

Wierzymy, że miasto to jednak nie firma. Wierzymy, że urzędnicy powinni działać w interesie społeczeństwa, które ich wybrało, a nie w interesie wielkiego kapitału i wszelkiej maści lobbystów. Wierzymy, że gorzej zarabiający mieszkańcy powinni mieć prawo do mieszkania w lokalach o przystępnej dla nich cenie. Nie godzimy się na to, żeby ktokolwiek musiał wybierać między opłaceniem czynszu a nakarmieniem czy ubraniem swoich dzieci.

Dlatego zapowiedzieliśmy, że będziemy kontynuować nasze protesty przeciwko podwyżkom czynszów, a całe spotkanie zakończyliśmy słowami o "kamiennych sercach, które otwierają oczy dopiero na własną śmierć". Polityczną oczywiście.

Solidarność z Poznaniem

2010-03-22T21:17:00.000-07:00

Federacja Anarchistyczna sekcja Trójmiasto wyraża pełną solidarność z aktywistami i aktywistkami z Poznania, którzy zostali brutalnie spacyfikowani podczas protestu pod Międzynarodowymi Targami Poznańskimi w dniu 8 marca 2010 r.

Zdecydowanie popieramy działania prowadzone przez Federację Anarchistyczną Poznań i Kolektyw Rozbrat przeciwko prywatyzacji przestrzeni publicznej. Świętowanie 20 rocznicy Samorządu Terytorialnego przy jednoczesnym braku wpływu mieszkańców na to, co dzieje się w ich mieście i skrajnym upolitycznieniu samorządu uznajemy za skrajnie obłudne. Walka toczona w Poznaniu o zwiększenie partycypacji mieszkańców w procesach podejmowania decyzji jest analogiczna do walki, jaką prowadzimy i zamierzamy prowadzić w naszych miastach.

Domagamy się powstrzymania fali represji jaka dotyka aktywistów i aktywistki z Poznania. Zapowiadamy, że próby kryminalizacji i zastraszenia uczestników ruchu anarchistycznego nie powiodą się. Ewentualne dalsze represje wobec aktywistów z Poznania skłonią nas do podejmowania akcji solidarnościowych.

Solidarność naszą bronią!